
Μετά από την ομιλία του κ. Διονύση Αντωνόπουλου, ο λόγος στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Ελευσίνας πήγε στο Δήμαρχο Γεώργιο Γεωργόπουλο, ο οποίος αναφέρθηκε στο θέμα των σχολείων και αναγνώρισε ότι το πρόβλημα είναι όντως αρκετά μεγάλο, καθώς τα σχολεία χρειάζονται πολλά χρήματα για να φτιαχτούν και να συντηρηθούν.
«Μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση; Επειδή άκουσα με μεγάλη προσοχή και πράγματι έχει ειπωθεί και από τον κ. Παππαγιάνναρο, πράγματι λέτε αλήθεια, σε προηγούμενο συμβούλιο και μιλώ στο μικρόφωνο για να καταγράφονται. Είπατε ότι πολλοί διευθυντές δεν έρχονται γιατί φοβούνται να μην έρθουν σε σύγκρουση με το Δήμο. Αυτό που είπατε θέλει ψάξιμο», ανέφερε ο Δήμαρχος και πρόσθεσε:
«Δεν το είπατε μόνο εσείς, το είπε όντως ο κ. Παπαγιάνναρος. Σας επιβεβαιώνω σε ότι με αφορά εγώ θα ξεκινήσω από εκεί, να δω, οφείλω να ψάξω να δω γιατί δεν ασχολούμαι εγώ προσωπικά με αυτό το θέμα. Οφείλω να ψάξω να βρω λοιπόν για να ξεκινήσω σωστά, να μιλήσω με τους διευθυντές που φοβούνται να έρθουν στο Δήμο να μου εξηγήσουν το λόγο. Οφείλω να το κάνω γιατί έχει γίνει πλέον επίσημη καταγγελία πάνω σε αυτό.
Δεύτερον, σε ότι αφορά το ενδιαφέρον. Σας διαβεβαιώνω το ενδιαφέρον υπάρχει. Κανείς από εμάς δεν είναι εναντίον των παιδιών, ή εναντίον των γονιών. Και εγώ γονιός υπήρξα και είμαι και παππούς τώρα. Δεν υπάρχει τέτοιο θέμα να μην υπάρχει το ενδιαφέρον. Σε ότι αφορά ότι αυτή η πόλη και η περιοχή έχει δώσει πολλά στην εθνική οικονομία και στην πατρίδα μας γενικότερα. Ναι μαζί σας είμαι. Είμαι ο πρώτος που το έχω φωνάξει και στα μικρόφωνα και έχουμε πληρώσει δύο τιμήματα.
Της άναρχης βιομηχανικής ανάπτυξης, αλλά και της αποβιομηχάνισης. Έχετε δίκιο σε αυτό που λέτε. Δυστυχώς δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία να μπορούσαμε να υποχρεώναμε τις βιομηχανίες της περιοχής να αναλάβουν κάποια πράγματα. Μόνο σε εθελοντικό επίπεδο. Δεν είναι υποχρεωμένοι δυστυχώς.
Έχετε δίκιο εγώ εσάς δεν σας μιλάω για να δικαιολογηθώ. Δεν έχω τέτοιο λόγο. Δεν υφίσταται. Παλεύουμε, πιστέψτε με παλεύουμε. Είμαι παλιός. Τα ίδια συνέβαιναν και τότε που τα σχολεία ήταν πιο καινούργια. Έκτοτε έχουν περάσει 24 χρόνια από τότε και είναι λογικό ότι τα σχολεία έχουν προβλήματα. Τα βλέπουμε όλοι.
Και πιστέψτε με και με τις δυνάμεις που έχει ο Δήμος οι αρμόδιοι προσπαθούν να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν με τις ελλείψεις τους. Δεν σας κρύβω ότι στο 4ο δημοτικό σχολείο που είχα πάει εγώ προσωπικά τώρα που έγινε ο αγιασμός, μου είπανε και ευχαριστώ οι άνθρωποι, αλλά και μία δασκάλα με πήρε και μου δείξε μία πόρτα στην τουαλέτα. Όντως η πόρτα δεν έκλεινε καλά.
Το έμαθα, γύρισα, έδωσα εντολή, πήγαν τα συνεργεία, τη φτιάξανε. Δηλαδή θέλω να πω ότι η προσπάθεια γίνεται μην τα μηδενίζουμε όλα. Γίνεται η προσπάθεια με ελλείψεις. Βεβαίως έλλειψη χρειάζονται πάρα πολλά χρήματα για αυτό και προηγουμένως αισθάνθηκα την ανάγκη να ευχαριστήσω τον Υπουργό που έκανε μπροστά για το 2ο – 4ο γυμνάσιο. Ξέρετε πότε κατασκευάστηκε αυτό; Με λάθος αποχέτευση και το αντιμετώπισα και εγώ παλαιότερα, αντιμετωπίζουμε το ίδιο πρόβλημα.
Ξέρετε πότε έγινε το 5ο δημοτικό; Όταν ήμουν εγώ Δήμαρχος. Ξέρετε πότε έγινε το 11ο όταν ήμουν εγώ Δήμαρχος. Δεν το λέω για να περιαυτολογήσω. Τότε έτυχε να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες».
Ρεζάρτα Ζιγιάι: Έχουμε πάρα πολλά ατυχήματα κάθε μέρα στο σχολείο
Στην συνέχεια του τελευταίου συμβουλίου στην Ελευσίνα και συγκεκριμένα στο θέμα για την συντήρηση και επισκευή των σχολείων ο λόγος πήγε στην Πρόεδρο του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 3ου δημοτικού σχολείου της Ελευσίνας, η οποία αναφέρθηκε εκτενώς στα θέματα του σχολείου και συγκεκριμένα στο δάπεδο, το οποίο όπως ειπώθηκε και στην συζήτηση θα αλλαχθεί σύντομα.
«Είμαι Πρόεδρος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων στο 3ο δημοτικό Ελευσίνας και είμαι κάτοικος της Ελευσίνας. Ουσιαστικά ήθελα να μιλήσω γιατί με τον κ. Τσάμη έχουμε μιλήσει προσωπικά και ήθελα να καταγραφεί εδώ στο Δημοτικό Συμβούλιο. Έχουμε πει για το μεγάλο πρόβλημα στο σχολείο μας που είναι το δάπεδο. Ο διευθυντής του σχολείου και εμείς ως σύλλογος έχουμε στείλει επανειλημμένα έγραφα να αλλαχθεί το δάπεδο. Είναι με ραβδωτές πλάκες.
Έχουμε πάρα πολλά ατυχήματα κάθε μέρα στο σχολείο, ανοιγμένα κεφάλια και τα λοιπά. Κ. Τσάμη μιλήσαμε μαζί, μου είπατε ότι το δάπεδο έχει μπει σε πρόγραμμα και επιτέλους ακούσαμε ένα καλό νέο ότι αυτό το έργο θα ολοκληρωθεί φέτος το 2025. Απλά θα ήθελα όλο αυτό να καταγραφεί σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο και αυτό που θέλουμε ως γονείς είναι να είναι ολοκληρωμένο το έργο και να είναι με το βέλτιστο τρόπο, δηλαδή να είναι το υλικό που θα μπει μέσα, να είναι ασφαλές.
Να μην κοιτάξουμε να κόψουμε οικονομικά κάτι έτσι ώστε να μπει ένα υλικό το οποίο είναι μεν οικονομικό, αλλά δεν υπάρχει η ίδια ασφάλεια για τα παιδιά μας. Αυτό θα θέλαμε να καταγράψουμε λίγο στο Δημοτικό Συμβούλιο. Υπάρχουν και άλλα προβλήματα στο σχολείο βέβαια έτσι; Δεν είναι μόνο το δάπεδο, αλλά είναι το κυριότερο που αυτή τη στιγμή απασχολεί τη κοινότητα του 3ου δημοτικού σχολείου.
Η κα Μυτιληναίου ουσιαστικά μας είπε ότι θα γίνει ένα μέρος του δαπέδου αυτή τη στιγμή, διότι ο προϋπολογισμός αυτό μπορεί να διαθέσει αυτή τη στιγμή. Αυτό που λέει και ο κ. Βαρδαβάκης είναι ότι θα πρέπει να γίνει καλύτερος προϋπολογισμός. Να βάλετε μία προτεραιότητα στα σχολεία. Δηλαδή εμείς δεν θέλουμε να ξεκινήσει ένα έργο και να είναι ημιτελές. Δεν θέλουμε να έρθουμε του χρόνου και να πούμε ότι θα είναι το μισό δάπεδο φτιαγμένο και το μισό θα περιμένουμε πότε θα γίνει.
Να γίνει ένα έργο ολοκληρωμένο με το σωστό υλικό, έτσι ώστε να συνεχίζει να είναι ασφαλές το κάθε παιδί που θα είναι εκεί. Ξέρετε ότι στο σχολείο υπάρχουν και τα νηπιαγωγεία. Είναι δύο νηπιαγωγεία. Ουσιαστικά είναι 60 παιδάκια νηπίου που βγαίνουν στο ίδιο προαύλιο. Καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι ακόμα πιο επικίνδυνο. Δεν είναι μόνο τα παιδάκια τα δικά μας και μιλάμε για την ασφάλεια των παιδιών.
Δεν πάω στις τουαλέτες γιατί και εμείς έχουμε πρόβλημα εκεί, αλλά σε σχέση με τα υπόλοιπα σχολεία που ακούμε είναι πολύ μικρότερο το πρόβλημα που έχουμε εμείς. Μένουμε στο δάπεδο μόνο. Αυτό θα θέλαμε να καταγράφει επίσης ότι θέλουμε να γίνει ολοκληρωμένο το έργο, να προσπαθήσετε τουλάχιστον να γίνει ολοκληρωμένο το έργο, να μην μείνει ημιτελές δηλαδή.
Να μη μείνει το μισό, ή ένα μέρος του δαπέδου και να είναι με το βέλτιστο υλικό έτσι ώστε να συνεχίζει να είναι τα παιδιά μας ασφαλή στο σχολείο».
