Οι εξελίξεις των τελευταίων δύο εβδομάδων για το νέο λιμάνι της Ελευσίνας φέρνουν στην επιφάνεια και στον δημόσιο διάλογο το μεγαλύτερο «φιλέτο» της Δυτικής Αττικής που δεν είναι άλλο από τη Χαλυβουργική. Πέρα από κινήσεις και πρωτοβουλίες το τελευταίο διάστημα έχουν αρχίσει έντονες συζητήσεις από το σύνολο της αυτοδιοίκησης, αλλά και άλλων φορέων, όπως επίσης και πολιτικών παραγόντων, ακόμα και απλών πολιτών που ψάχνουν, υποθέτουν, συγκρίνουν και αφήνεται να αιωρείται στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα πως είναι θέμα χρόνου το θέμα της Χαλυβουργικής να έρθει στην επιφάνεια με τους Αμερικάνους να βρίσκονται φυσικά από πίσω.
Στην «Επικαιρότητα» αποφασίσαμε και επιστρατεύσαμε την τεχνητή νοημοσύνη για να μας δώσει κάποια πιθανότητα και με βάση κάποια μοτίβα και συγκεκριμένες παραμέτρους να μας βγάλει κάποια ποσοστά για αυτό το ενδεχόμενο. Αυτό φυσικά δεν μπορούσε να γίνει αν πρώτα δεν δοθούν κάποιοι παράμετροι. Αρχικά παίρνοντας τα μοτίβα που δόθηκαν κατευθείαν από την τεχνητή νοημοσύνη το ποσοστό που δόθηκε ως σενάριο από πενταετία μέχρι δεκαετία ήταν της τάξης του 62%. Προσθέτοντας στην συνέχεια και τις παραμέτρους που υπάρχουν το ποσοστό αυτό ανέβηκε στο 76% με τις λιγότερο αισιόδοξες προβλέψεις. Και μιλάμε τα δύο αυτά ποσοστά για εμπλοκή αμερικανικών συμφερόντων στη Χαλυβουργική.
Το εναλλακτικό σενάριο που ήταν μόλις στο 31% αφορούσε καθαρό Real Estate deal σε ελληνικά χέρια, ευρωπαϊκό Fund χωρίς κάποιο γεωπολιτικό βάθος και απλή αξιοποίηση ενός και μόνο σημείου του ακινήτου για κάποια λειτουργία.
Πάμε τώρα να δούμε αναλυτικά τα μοτίβα που οδήγησαν σε αυτά τα ποσοστά που διαβάσαμε πιο πάνω. Το 62% στα μοτίβα για πιθανότητα μελλοντικής εμπλοκής αμερικανικών συμφερόντων στη Χαλυβουργική προκύπτει από τους εξής παράγοντες:
α. Γεωγραφική συνέχεια επενδύσεων. Με δεδομένο την κίνηση που έχει ήδη γίνει και τις εργασίες που έχουν ξεκινήσει από την HIG στο ακίνητο κοντά στα ΕΛΠΕ του Ασπροπύργου και παράλληλα τη μεταφορά του λιμανιού προς τα ναυπηγεία Ελευσίνας δημιουργείται με την προσθήκη της Χαλυβουργικής ενιαίος άξονας στρατηγικού ενδιαφέροντος.
β. Στρατηγική έκταση. Ο χώρος της Χαλυβουργικής βρίσκεται σε ένα ιδιαίτερα κομβικό σημείο που μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Δηλαδή άμεση διέξοδος στη θάλασσα με λιμενικές εγκαταστάσεις και μάλιστα ιδιωτικές, άμεση επαφή με την ΝΕΟΑΚ (Νέα Εθνική Οδός Αθηνών – Κορίνθου), γειτνιάζει με τις μελλοντικές γραμμές του Προαστιακού Δυτικής Αττικής και το πιο σημαντικό, βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Τέσσερα βασικά σημεία που αποδεικνύουν πως είναι ένα φιλέτο σε αναμονή.
γ. Αμερικανικές πρακτικές. Το επενδυτικό σύστημα που ακολουθούν οι Αμερικάνοι, ειδικά αν υπάρχει και γεωπολιτική σημασία (αντίπαλος COSCO και κατ’ επέκταση κινέζικα συμφέροντα), είναι να δημιουργούν ζώνες επιρροής και ελέγχου μία ευρύτερης περιοχής. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η ζώνη επιρροής αρχίζει από την παραλία Ασπροπύργου και την HIG και θα ολοκληρώνεται στα ναυπηγεία Ελευσίνας. Με την προσθήκη της Χαλυβουργικής το σενάριο αυτό φαντάζει ιδανικό για τα αμερικανικά συμφέροντα.
δ. Με δεδομένο ότι οι περιοχές στην Δυτική Αττική συνεχίζουν να αναβαθμίζονται, ή να γίνεται αλλαγή της χρήσης, δημιουργείται και πίεση για να υπάρξει αξιοποίηση της Χαλυβουργικής. Αυτό διαπιστώθηκε και με την πρόταση πολιτών που έγινε για μεταφορά του λιμανιού εκεί.
ε. Η αλλαγή χρήσης του παραλιακού μετώπου της Ελευσίνας που από βιομηχανική ζώνη θα οδηγηθεί σε ανάπλαση δυναμική και θα δώσει ώθηση στο real estate θα φέρει νέους παίκτες στην πόλη της Ελευσίνας και δίνει και άλλη δυναμική
Τέλος και ίσως το πιο σημαντικό η χρονική στιγμή που λαμβάνουν χώρα συγκεκριμένα πράγματα και καταστάσεις. Δηλαδή ας πάρουμε δύο απλά παραδείγματα. Μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρείται πλέον η επίσκεψη του Υπουργού Εσωτερικών των ΗΠΑ Νταν Μπέργκαμ στα τέλη Οκτωβρίου στα ναυπηγεία που προετοίμασε το έδαφος, το οποίο επίσης στρώνεται εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο από τις επαναλαμβανόμενες δηλώσεις του κ. Ξενοκώστα περί ενεργειακού HUB. Σύμπτωση; Ίσως, αλλά σε τεράστιες επενδύσεις τα σχέδια ξεκινάνε από πολύ νωρίς και λίγο πριν τεθούν σε εφαρμογή γίνονται δύο απλά πράγματα. Το ένα είναι ότι σφυγμομετρείται η αντίδραση της κοινωνίας και στην συνέχεια δίνεται ένα «τυράκι». Το «τυράκι» φυσικά ήταν η απόφαση για την απόδοση στους Δήμους κομματιών της χερσαίας ζώνης και ειδικά στην περίπτωση της Ελευσίνας το πάγιο αίτημα για μεταφορά του λιμανιού εκτός οικιστικού ιστού.
Καλώς ή κακώς υπάρχει μία ακολουθία, η οποία δύσκολα μπορεί να εντοπιστεί αν δεν είσαι γεωστρατηγικός αναλυτής και μέσα στα πράγματα. Όλα αυτά τα μοτίβα όπως είπαμε δίνουν ένα ποσοστό της τάξης του 62% για εμπλοκή αμερικανικών συμφερόντων.
Πάμε τώρα στις παραμέτρους και στις αυξητικές τάσεις που δίνουν
- Σύμφωνα με πληροφορίες εντός της Χαλυβουργικής γίνονται εργασίες σε αποθήκες εδώ και αρκετό καιρό για μετατροπή τους σε αποθήκες Logistics. Σε ένα χώρο ουσιαστικά «νεκρό» δεν μπορούν ξαφνικά να γίνονται μετατροπές. Και λέμε «νεκρό» χώρο γιατί ακολουθεί η δεύτερη παράμετρος.
- Σε ειδησεογραφική ιστοσελίδα επενδυτικού ενδιαφέροντος και συγκεκριμένα στην σελίδα epixeiro δημοσιεύθηκε πως η ΔΕΗ λόγω των χρεών που υπάρχουν αποφασίστηκε να σταματήσει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στις εγκαταστάσεις της Χαλυβουργικής. Όταν μία βαριά βιομηχανία οδηγείται σε διακοπή ηλεκτροδότησης ,τότε σημαίνει απελευθέρωση για αλλαγή ιδιοκτησιακού και χρήσης καθεστώτος. Είναι το κλασικό στάδιο πριν την είσοδο επενδυτή.
- Εδώ έχουμε και την 3η παράμετρο που είναι ελληνικό φαινόμενο μεν, αλλά δείχνει πώς κινείται η παγκόσμια σκακιέρα. Η πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν έγινε ξαφνικά φίλαθλος του Ολυμπιακού, ειδικά όταν έχει μόλις ένα μήνα περίπου που ανέλαβε και επίσημα τα καθήκοντά της. Οι συνεχιζόμενες επισκέψεις της στο ΣΕΦ συνδυάζουν το τερπνόν μετά του ωφελίμου. Οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού (αφοί Αγγελόπουλοι) κάνουν γεωοικονομία και η Κίμπερλι Γκίλφοιλ δεν κινείται μονοθεματικά. Όπου έχει εμφανιστεί μέχρι στιγμής ανοίγει ένας νέος κύκλος διαπραγματεύσεων και συζητήσεων, πόσο μάλλον όταν έχεις πλέον μία τακτική επαφή με τους ιδιοκτήτες του μεγαλύτερου «φιλέτου» της Δυτικής Αττικής.
Με την εισαγωγή των παραμέτρων το ποσοστό εμπλοκής αμερικανικών συμφερόντων ανεβαίνει στο 76%, δημιουργώντας φυσικά πολλά ερωτήματα.
Τι θα γίνει λοιπόν με την Χαλυβουργική;
ΗΛ. ΗΛ.