Στην διαδικασία των τοποθετήσεων ο Γιώργος Ηλιόπουλος, ο οποίος μίλησε αρκετά γρήγορα καθώς έπρεπε να αποχωρήσει, αναφέρθηκε αρχικά στο ιστορικό της διεκδίκησης της Πολιτιστικής και ο ίδιος τόνισε πως σήμερα ελέγχεται το καταστατικό και τίποτα άλλο και πως σε αυτό πρέπει να επικεντρωθεί το σώμα. Τόνισε πως ο νέος οργανισμός μπορεί να βοηθήσει την εξωστρέφεια της πόλης, ενώ επισήμανε πως η πόλη δεν έχει να χάσει αυτή τη στιγμή κάτι, αν μπει στο νέα αυτή εταιρία.
«Νομίζω ότι στη συζήτηση πρέπει να εστιάσουμε και μόνο στο καταστατικό. Θα μου επιτρέψετε όμως κ. Δήμαρχε να κάνω μία μικρή αναδρομή και να θυμίσω κάποια πράγματα το πώς φτάσαμε εδώ», ανέφερε ο κ. Ηλιόπουλος και πρόσθεσε μεταξύ άλλων απευθυνόμενος παράλληλα και προς τον κ. Κουκουναράκη:
«Το 2019 ως μέλη της Συμφωνίας Πολιτών αγαπητέ Παύλε είχαμε μπροστά μας να πάρουμε μία απόφαση. Ή να επιστρέψουμε τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας πίσω ή να πέσουμε στη μάχη για την υλοποίηση του τίτλου. Ο τίτλος είχε έρθει από το 2016 στην πόλη, το 2020 που ήρθες να διοικήσεις δυστυχώς στον προϋπολογισμό δεν είχες σύμφωνα με το Pitbook το οποίο ήταν ψηφισμένο, δεν υπήρχε κανένα μα κανένα έργο.
Έγινε μία σημαντική παρέμβαση και με οδηγό – άρμα, όπως θέλει ο καθένας να πει την Πολιτιστική Πρωτεύουσα ήρθαν κάποια χρήματα στην πόλη. Καλώς ή κακώς. Άρα λοιπόν για να λύνουμε λίγο τις εξισώσεις, να τοποθετούμε τα κουτάκια στην ιστορικότητα. Το ότι ο θεσμός κερδίθηκε επί δημαρχίας Τσουκαλά δεν λέει τίποτα. Είπα θα κάνω μία μικρή αναδρομή για να φτάσουμε στο σήμερα.
Το λέω αυτό γιατί έφτασες να ευχαριστείς τον κ. Τσουκαλά και νομίζω ότι είναι προσωπικές οι τοποθετήσεις, γιατί εγώ δεν θα το κάνω αυτό, απεναντίας. Θα πω λοιπόν ότι ως μέλος συγκεκριμένης διοίκησης έγινε μάχη και το ξέρεις πάρα πολύ καλά για να γίνει διυπουργική, για να έρθουν κάποια χρήματα στην πόλη.
Ξέρεις όμως πάρα πολύ καλά γιατί πέρασες και έκανες διοίκηση ότι για να μπορέσεις να φτιάξεις κάτι πρέπει να υπάρχει μία χρήση γης, η οποία χρήση γης θα πρέπει να έχει προγραμματιστεί από διοικήσεις του παρελθόντος. Προφανώς λοιπόν και φτιάξαμε, υλοποιήσαμε ένα έργο άλλης διοίκησης, του αείμνηστου Αμπατζόγλου. Προφανώς δεν λέει κανένας το αντίθετο.
Άρα θέλω να πω ότι θα ήταν εντελώς παράδοξο μία διοίκηση ενός έτους με 20εκ. να έρθει και να ζητήσει καινούργιες χρήσεις γης, γιατί όπως καταλαβαίνει δεν θα είχε πέσει ούτε ένα ευρώ στην πόλη. Ακόμα θα ψάχναμε να βρούμε χρήσεις γης.
Επί του πρακτέου, τι αφήνει λοιπόν αυτή η Πολιτιστική Πρωτεύουσα στην πόλη;
Για κάποιους τίποτα, για κάποιους άλλους όμως αφήνει μία σημαντική παρακαταθήκη υλική και άυλη. Αυτή τη στιγμή το επιτελικό κράτος της Νέας Δημοκρατίας γιατί έτσι διοικεί, τι λέει; Ότι εγώ δεν θέλω κερματισμένες ανώνυμες εταιρίες, νομικά πρόσωπα, τα κλείνω και θέλω να κάνω κεντρικές εταιρίες για να διαχειρίζομαι το χρήμα. Είναι πολιτική επιλογή.
Εδώ αν μπορώ να εκφράσω την κριτική στη διοίκηση θα πω ότι δεν πιέσαμε τόσο όσο για μπορέσουμε να βρούμε μία χαραμάδα. Δεν ήταν εύκολο να παραμείνει ανώνυμος εταιρία, όμως προσωπική μου άποψη, δεν την τεκμηριώνω, την καταθέτω γιατί έχω μάθει να μιλάω ανοιχτά. Σαν κριτική μπορώ να ασκήσω ότι δεν πιέσαμε τόσο, όσο για να κρατήσουμε μία ανώνυμη εταιρία, ένα ευέλικτο εργαλείο, να την έχουμε για την πόλη.
Από τη στιγμή λοιπόν που αυτή η πρόταση δεν υλοποιήθηκε έρχεται η πρόταση μέσω από το Υπουργείο Εσωτερικών να συνυπάρξουμε με μία περιφερειακή εταιρία με 19%. Και τι λέει; Γιατί εκεί θα σταθώ. Τι λέει το καταστατικό αυτή τη στιγμή; Έρχεται να διαχειριστεί την άυλη παρακαταθήκη της πόλης. Δεν θέλουμε; Κανένα πρόβλημα και ξέρετε κάτι; Δεν σε αναγκάζει κανένας πραγματικά να συμβληθείς με αυτή την εταιρία και παράλληλα μέσα από τις δικές σου δομές να συνεχίσεις και γιατί όχι να προάγεις την ιστορική σου κληρονομιά από εκεί .
Εγώ μέχρι εκεί στέκομαι. Και εδώ αρχίζει μία μεγάλη συζήτηση. Τι θα γίνει με αυτόν τον κτηριακό εξοπλισμό που ήταν διαχρονική ανάγκη της πόλης. Κ. Χρηστάκη και με συγχωρείτε λοιπόν που σας κατονομάζω στο Δημοτικό Συμβούλιο».
Σε εκείνο το σημείο υπήρξαν λεκτικές αντεγκλήσεις με το κ. Χρηστάκη με το Γιώργο Ηλιόπουλο να συνεχίζει:
«Αυτό που θα πρέπει να αξιολογήσουμε σε δεύτερο χρόνο όμως είναι πως θα διαχειριστούμε αυτό τον κτηριακό εξοπλισμό, τον οποίο η πόλη κέρδισε. Ελευσίς, Κρόνος, Ίρις, Διέλευση, πρώην ΙΚΑ. Αυτά ήταν ζητούμενα της πόλης πολλά χρόνια πριν με όσους ασχολούνται με τη δημόσια διοίκηση και κερδίθηκαν από την πόλη.
Άρα ένα μεγάλο θέμα κ. Δήμαρχε το πώς θα το διαχειριστούμε. Αυτή τη στιγμή οφείλουμε να δούμε ένα καταστατικό και το τι λέει. Μπορεί να διαχειριστείτε την άυλη παρακαταθήκη μόνοι σας; Έχετε το εργαλείο εκείνο το οποίο θα το αυτοδιοικήσετε; Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα. Άκουσα θα γίνουν λέει αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου. Λέει που θα βρούμε τα λεφτά. Γιατί έχω δώσει κάτι για να χάσω; Πες ότι έρχεται ένας Περιφερειάρχης αύριο και ο οποίος λέει γιατί έτσι του ήρθε. Κάνω μία αύξηση ένα εκατομμύριο, πέντε εκατομμύρια και ζητάω από την Ελευσίνα το 20%. Γιατί θα την κάνετε την αύξηση; Γιατί θέλω να φτιάξω, να επενδύσω, να κάνω.
Θα συμφωνήσουμε στο σώμα; Ναι, όχι, δεν μπαίνω. Το ποσοστό μου θα πάει στο 10%. Έχω δώσει τίποτα; Και εδώ είναι το μεγάλο λάθος σας σαν διοίκηση γιατί δεν εν ημερώσατε το σώμα ορθά. Δεν υπήρχε καθόλου λόγος να μπει συζήτηση κτηριακού εξοπλισμού στην εταιρία αυτή. Δεν τίθεται θέμα διαχείρισης και παράδοσης κτηρίων.
Όταν ξεκίνησαν οι συζητήσεις η διοίκηση σας είχε πει θα εξεταστεί και το Δημοτικό Συμβούλιο θα αποφασίσει ποια κτήρια θα δώσει και αν θα δώσει. Δεν μπαίνει θέμα συζήτησης κ. Δήμαρχε. Εγώ ψηφίζω ένα καταστατικό αυτή τη στιγμή που μιλάει για τη διαχείριση της άυλης παρακαταθήκης. Ο κτηριακός εξοπλισμός ανήκει στο Δήμο της Ελευσίνας, στην δημότισσα και στο δημότη.
Ας σταθούμε λοιπόν σήμερα και νομίζω αυτή τη στιγμή η Ελευσίνα συμμετέχει σε μία εταιρία, την οποία θα προαχθεί η άυλη κληρονομιά της πόλης και θα πρέπει όλοι μαζί να συμβάλλουμε να δούμε πως αυτό θα φέρει την λεγομένη εξωστρέφεια που για αυτή νομίζω ψάχνουμε και αναζητάμε όλοι. Αν κάποιους του ενόχλησα και τους έφαγα χρόνο παραπάνω τους ζητάω συγνώμη. Κα Πρόεδρε ευχαριστώ για την ανοχή σας».