Σε ένα μαραθώνιο που κράτησε για δύο και πλέον ώρες, στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο της Ελευσίνας έλαβε χώρα η συζήτηση – ενημέρωση συνολικά για το θέμα των αδέσποτων ζώων στην Ελευσίνα, αλλά και για την δημιουργία κτηνιατρείου. Συγκεκριμένα τίτλος του θέματος ήταν: Συζήτηση, ενημέρωση αναφορικά με την ίδρυση δημοτικού κτηνιατρείου και αναδιάρθρωση του προϋπολογισμού που αφορά την διαχείριση των αδέσποτων ζώων, (γάτες, σκύλοι), κατόπιν αιτήματος του Φιλοζωικού Συλλόγου Αδέσποτες ουρές Ελευσίνας – Μαγούλας.
ΛΙΛΑ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ: ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ ΕΦ’ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ
Ο λόγος πήγε αρχικά στην Πρόεδρο του φιλοζωϊκού σωματείου «Αδέσποτες Ουρές» την κα Λίλα Αθανασιάδη, η οποία ανέφερε εκτενώς μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο όλα τα προβλήματα που υπάρχουν αυτή τη στιγμή με τα αδέσποτα, ενώ πρότεινε και συγκεκριμένες λύσεις.
«Ευχαριστώ πάρα πολύ όλους. Σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι και σε σας υγεία και αγάπη. Τώρα ήθελα να συστηθώ πάλι. είμαι η Λίλα Αθανασιάδη, Πρόεδρος στις «Αδέσποτες Ουρές», εθελόντρια 23 χρόνια. Όλα τα υπόλοιπα τα ξέρετε. Τώρα κάναμε εμείς αυτή την εισήγηση πάλι, την αίτηση μαζί με 170 περίπου συμπολίτες που έχουν υπογράψει. Εδώ αυτά που έχετε λάβει είναι 142 υπογραφές, αλλά έχουμε και άλλες, μπορούμε να σας δώσουμε δηλαδή», ανέφερε η κα Αθανασιάδη και πρόσθεσε:
«Το θέμα είναι ότι θα πρέπει κάποια στιγμή η διαχείριση των αδέσποτων να συζητηθεί εφ’ όλης της ύλης, θα πρέπει λοιπόν σύμφωνα και με τη δική μου την άποψη, αλλά και πάρα πολλών συμπολιτών μας να κλείσει. Να συζητηθεί σοβαρά, να ληφθεί υπόψη ότι είναι ένα από τα πολύ σοβαρά θέματα που αφορούν το Δήμο μας και να βγει ένα πρόγραμμα διαχειριστικό, επιχειρησιακό, το οποίο να καλύπτει σε γενικές γραμμές όλες τις παραμέτρους που κάνουν αυτή τη συνιστώσα που λέμε διαχείριση αδέσποτων στην πόλη μας.
Το πρώτο το οποίο θα φροντίσω να είμαι σύντομη. Το πρώτο είναι οι τροφές. Για την τροφή δεν υπάρχει θέμα συζήτησης, είναι το αυτονόητο. Το είπαμε και τον πέμπτο του 2025 που είχαμε ξανασυναντηθεί εδώ. Δεν γίνεται σύμφωνα με τα στατιστικά. Ανά χρόνο ο Δήμος να προσφέρει τους πέντε μήνες περίπου τις τροφές και τους άλλους εφτά να το προσφέρουμε οι εθελοντές.
Οι εθελοντές δεν είναι το θέμα ότι δεν θέλουμε, είναι ότι δεν δυνάμεθα. Ζούμε σε μία εποχή δύσκολη. Εγώ προσωπικά έχω χάσει τη δουλειά μου, δεν έχω ούτε δουλειά έτσι. Το θέμα είναι λοιπόν ότι αναγκαζόμαστε να δίνουμε υπέρογκα ποσά για τη σίτιση καθημερινά, ενώ μπορούσαμε να επενδύσουμε σε κάποιες άλλες ανάγκες που αφορούν το προσωρινό καταφύγιο που έχουμε και έχουμε έναν ικανό αριθμό ζώων του Δήμου και δεν φέρουμε αντίρρηση σε αυτό, με χαρά μας.
Το θέμα είναι όμως ότι η τροφή είναι το πρώτο βρε παιδιά. Δηλαδή εδώ αυτή τη στιγμή ανακυκλώνουμε κάτι κάθε πέντε μήνες. Εσείς όλοι, εσείς κάθε πότε τρώτε; Γίνεται ένα ζωάκι να το σιτίζουμε μία φορά το μήνα και πάλι αυτή τη στιγμή από τέλος Νοέμβρη δεν έχουμε πάρει ούτε ένα κόκκο ξηράς τροφής. Πόσοι μήνες είναι λοιπόν αυτή τη στιγμή;
Και από τον Οκτώβρη είχαμε το 50% της παροχής τροφής. Δεν είπαμε κάτι. Το οικειοποιηθήκαμε και συνεχίσαμε. Τέλος Νοέμβρη όμως κόπηκαν τελείως πάλι οι τροφές όταν μας είχαν δοθεί μετά από εισήγηση που είχαμε κάνει στα μέσα Ιουνίου. Εσείς λογαριάστε λοιπόν πόσους μήνες είχαμε την παροχή αυτή από το Δήμο που επαναλαμβάνω είναι το αυτονόητο, όχι με βάση τον νόμο μόνο, με βάση την ηθική του πράγματος. Και από κει και πέρα λοιπόν τα άλλα όλα είναι σε μας.
Και δεν εννοώ για το καταφύγιο μόνο, εννοώ συνολικά για τον αριθμό των αδέσποτων στην Ελευσίνα και στη Μαγούλα που είναι πολλά, δεν είναι λίγα, ειδικά οι γάτες. Τώρα αναφέρομαι στην πρόληψη που είναι ένα μεγάλο κομμάτι και μέχρι τώρα σε γενικές γραμμές το καλύπταμε εμείς και κατά κύριο λόγο εγώ. Είναι οι εμβολιασμοί, οι ετήσιοι.
Ο νόμος λέει για την λύσσα, αλλά από εκεί και πέρα για να κάνεις μία σωστή πρόληψη, όσα εμβόλια και να έχουνε κάνει στη διάρκεια που είναι κουτάβια, όταν ενηλικιωθούν θα πρέπει κάθε χρόνο να κάνουνε το ετήσιο εμβόλιο. Και αυτά ακόμα ανάγονται στα έξοδα που καλύπτουμε εμείς γιατί εμείς φροντίζουμε για τη δημόσια υγεία, όπως και για την υγεία των ζώων.
Τρίτον, είναι η ενδοαποπαρασιτώσεις. Πάλι μιλάω για πρόληψη. Η κτηνιατρική λέει η ενδοαποπαρασίτωση στο ζώο πρέπει να γίνεται κάθε τρεις μήνες. Εμείς προσωπικά κάνουμε κάθε έξι ή εννέα γιατί δεν έχουμε τα χρήματα και από το Δήμο έχουμε πάρει ελάχιστες φορές κάποια αντιπαρασιτικά χάπια, γιατί εμείς αυτά τα ζώα που έχουμε είναι μεγάλου κυβισμού για αυτό δεν υιοθετούνται και εύκολα. Οπότε καταλαβαίνετε ότι και οι θεραπείες αυτές, η πρόληψη είναι αναλογικές σωματικού βάρους.
Τέταρτον είναι η εξωπαρασιτώσεις, οι οποίες προφυλάσσουν το ζώο από λοιμώδη νοσήματα, όπως είναι η λεισμανίαση, η ερλιχίωση και λοιπά και λοιπά. Ακόμα και αυτά πλην κάποιων που μας έχουνε δώσει μέσα από το Δήμο. Ο κ. Θεοχάρης που είναι υπεύθυνος και ευχαριστούμε πάρα πολύ, όλα τα υπόλοιπα είναι πάλι στην ευθύνη τη δική μας και αυτό δεν γεννάται θέμα. Με το κλιματολογικό περιβάλλον που έχουμε στην Αττική δεν γεννάται θέμα το να μην έχουμε έξωαποπαρασιτώσεις, πρόληψη δηλαδή για όλα αυτά.
Τώρα θα πάω στο πέμπτο θέμα, το οποίο είναι οι στειρώσεις και είναι οι στειρώσεις των γατιών. Το έχουμε πει εκατομμύρια φορές. Το είπαμε τον πέμπτο βγήκε ένα πρόγραμμα πολύ μικρό. Από εκεί και πέρα πάλι βγήκε ένα πρόγραμμα των 10.000, μίνι πρόγραμμα. Εν τω μεταξύ οι γάτες αυξάνονται θεαματικά, δηλαδή γεωμετρική αύξηση.
Από εκεί και πέρα λοιπόν δεν θα πρέπει κάποια στιγμή να το δούμε και αυτό ρε παιδιά πιο σοβαρά; Τι γίνεται; Σκοτώνονται, φολιάζονται. Συμπολίτες εμένα που είναι το μοναδικό τηλέφωνο που υπάρχει στο ίντερνετ, με παίρνουν και παραπονιούνται. Άλλοι που τα αγαπάνε και άλλοι που δεν τα αγαπάνε. Το θέμα όμως είναι ότι θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμός στις γατοαποικίες. Θα πρέπει να γίνει έλεγχος για λοιμώδη νοσήματα, τα οποία δρουν με την κατάσταση επιδημίας.
Όταν από μία αποικία έχουν δύο γάτες ένα λοιμώδης νόσημα, αυτό μετά ανιχνεύεται και στα υπόλοιπα, μεταδίδεται δηλαδή. Δεν υπάρχει σε αυτό το κομμάτι καμία οργάνωση από την αρχή της θητείας. Και δεν λέω ότι παλιά ήταν όλα καθαγιασμένα, αλλά τουλάχιστον δεν υπήρχε τέτοιο θέμα μεγάλο.
Τώρα θα μιλήσω και για κάτι άλλο που το έχουμε συζητήσει. Το είχαμε συζητήσει και πιο παλιά, το δημοτικό κτηνιατρείο. Το δημοτικό κτηνιατρείο είναι μία πανάκεια. Εκεί λοιπόν που όλοι καταφέρονται εναντίον του Δήμου, είτε δικαιολογημένα, είτε αδικαιολόγητα, εκεί λοιπόν το δημοτικό κτηνιατρείο το έχω πει και θα το ξαναπώ θα μας έλυνε τα χέρια. Ο Δήμος θα γινόταν ένας Δήμος πρότυπο για κάποια θέματα που άπτονται της διαχείρισης των αδέσποτων και επίσης είναι πολύ μικρό το κόστος. Είναι γύρω στα 15 χιλιάρικα συνολικά μαζί με ένα πάγιο εξοπλισμό.
Υπήρχε μέρος στο οποίο θα μπορούσε να δημιουργηθεί δημοτικό κτηνιατρείο και πιστεύω ότι καλύπτει. Λύση θα υπάρξει, δεν το συζητώ, αλλά θα γινόντουσαν συνεχώς στειρώσεις, θα γινόντουσαν εμβολιασμοί, θα γινόταν η παροχή σε ευάλωτους συμπολίτες μας που δεν έχουν δουλειά, ή που έχουνε πολύ χαμηλό εισόδημα και ο νόμος λέει ότι αυτοί που έχουν ζώα πρέπει να βοηθιούνται από την τοπική αυτοδιοίκηση και καταλαβαίνετε ότι είναι ένα πράγμα το οποίο όλο και απλώνει δίκτυα θετικά όμως και για τον συμπολίτη και για τα αδέσποτα και για τους εθελοντές και για όλους εμάς. Να λένε ότι είμαστε μία κοινωνία, πολιτισμένη, γιατί μία κοινωνία από πού φαίνεται αν είναι πολιτισμένη, από το πώς συμπεριφέρεται στις ευαίσθητες ομάδες της.
Το τονίζω και το δημοτικό κτηνιατρείο, δηλαδή συζητήστε το μεταξύ σας να δείτε ότι είναι κάτι το οποίο θα δώσει λύση εσαεί. Είναι μακροοικονομία, δεν μιλάμε τώρα τι γίνεται αυτή τη στιγμή, έχει βάθος το πράγμα. Το άλλο είναι η ίδρυση δημοτικού καταφυγίου. Το ξέρω πάρα πολύ καλά τόσα χρόνια ότι δεν υφίσταται χώρος, ο οποίος να είναι όπως το λέει ο νόμος τέλος πάντων και τα λοιπά και να είναι μέσα στα διοικητικά όρια του Δήμου Ελευσίνας – Μαγούλας.
Μπορεί όμως να είναι και εκτός ορίων αν είναι κάπου κοντά. Αν γινόταν ένα δημοτικό καταφύγιο κάποιων θέσεων βέβαια έτσι; Δεν μπορούν να καλυφθούν όλα τα ζώα τα αδέσποτα, ειδικά τα σκυλιά. Το θέμα όμως είναι ότι σε συνεργασία και παράλληλα με ένα site του Δήμου όπου εμείς που έχουμε τα βιογραφικά των ζώων, εγώ τουλάχιστον αυτά που έχω στα εναπομείναντα ζώα, γύρω στα 40 που είναι στο καταφύγιο, θα μπορούσα να το δώσω λοιπόν με τους εμβολιασμούς, με όλα. Να μπούνε όλα αυτά σε ένα site του Δήμου για υπεύθυνες υιοθεσίες και να βλέπαμε και εμείς τι γίνεται, σε μία συνεργασία.
Δηλαδή ένα δημοτικό καταφύγιο μαζί με ένα site του Δήμο επίσημο δίνει ένα άλλο πρεστίζ στην όλη υπόθεση και επίσης δίνεται και ένα κίνητρο περισσότερο όταν θα πει ο Δήμος ότι ξέρεις κάτι θα σου κάνω βρε αδερφέ και τα εμβόλια του χρόνου. Θα έρχομαι να το βλέπω το ζωάκι, θα πάμε εμείς, αλλά θα σου δώσω και ένα δώρο. Σώσε ένα ζώο.
Επίσης θέλω να ρωτήσω, δεν ξέρω τώρα ποιός μπορώ να μου απαντήσει στη πανσιόν του κ. Ιωαννίδη αυτή τη στιγμή πόσα ζώα περίπου είναι ξέρετε; Το κόστος που έχουμε για αυτή την πανσιόν είναι όπως παλιά, δηλαδή είναι στα 150;
Είναι ένα ικανό ποσό το οποίο ενώ τηρεί τις προϋποθέσεις ο κ. Ιωαννίδης, δεν λέω εγώ το αντίθετο, θα μπορούσε όμως να μεταβιβαστεί αυτό το ποσόν με μία ωραία συνεργασία και συζήτηση για να πάει σε ένα δημοτικό καταφύγιο όπου θα μπορούσαμε να κάνουμε πολύ περισσότερα πράγματα. Επίσης θέλω να τονίσω ότι στον νόμο 4830 του 21, το πρώτο το οποίο αναφέρεται μέσα είναι η λειτουργία, η ίδρυση και η λειτουργία πενταμελούς, γιατί έτσι παρακολουθούμε την κίνηση των αδέσποτων και λοιπά.
Εμείς τον τελευταίο χρόνο κάναμε μόνο μία συνάντηση. Θυμόσαστε; Όταν ήτανε για τον Ιωαννίδη. Από εκεί και πέρα λοιπόν, θέλω να δηλώσω σε αυτό το κομμάτι την ένσταση μου και αν θέλετε την παράκληση μου, όχι με απόλυτο τρόπο να τηρήσουμε τη νομιμότητα έτσι; Γιατί μέσα από κάθε νομιμότητα υπάρχουν και 100 παρανομίες, το βλέπουμε κάθε μέρα.
Σημασία έχει όμως ότι θα πρέπει κάπου να σεβαστούμε αυτό το θεσμό που έχει μία βαρύνουσα και τουλάχιστον τα άτομα της πενταμελούς που είμαστε να ξέρουμε τι γίνεται με τα αδέσποτα ζωάκια, που επανεντάσσονται, αν μπορούμε να βοηθήσουμε, να συνεργαστούμε».
Γεώργιος Τσάμης: «Τουλάχιστον ας δεχθούμε ότι ο Δήμος ενδιαφέρεται για τα αδέσποτα»
Σε παρέμβασή του στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Ελευσίνας και συγκεκριμένα στην μαραθώνια συζήτηση που έλαβε χώρα για τα αδέσποτα, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών Γεώργιος Τσάμης ανέφερε εκτενώς με ποσά, τα χρήματα που έχουν δοθεί για τα αδέσποτα και εξήγησε στον κόσμο το τι γίνεται αν πρέπει να γίνει ένας διαγωνισμός.
«Απλά θα ήθελα να ενημερώσω και το σώμα και εσάς για ξέρετε ποια είναι τα ποσά, τα οποία έχουνε προβλεφθεί. Το τι συμβάσεις έχουνε γίνει μέχρι στιγμής και πόσο σύντομα θα γίνουν οι υπόλοιπες συμβάσεις. Ξεκινώ: Υπεγράφη σύμβαση στις 12/12 του 2025 με την εταιρεία που εσείς προαναφέρατε και λήγει 31/12/26. Το ποσό της σύμβασης είναι 198.598,40 ευρώ συμπεριλαμβανομένου και του ΦΠΑ, η οποία όπως είπα λήγει την 31/12 του 2026», ανέφερε αρχικά ο κ. Τσάμης και συνέχισε μεταξύ άλλων:
«Δαπάνες για την στείρωση με τον αρχικό προϋπολογισμό, πριν από αναμόρφωση και λοιπά, έχουν προβλεφθεί 23.419,26 ευρώ. Εδώ σαν Διεύθυνση Οικονομικών, περιμένουμε 23.419,26. Η σύμβαση έχει λήξει 31/12 του 25 και περιμένουμε να έρθει το αίτημα από την αρμόδια περιουσία για να προχωρήσουμε στη διαγωνιστική διαδικασία.
Δαπάνη για την σίτιση των αδέσποτων ζώων. Έχουν προβλεφθεί 37.200 περίπου. Αύριο λήγει η προθεσμία υποβολής προσφορών και θέλω να πιστεύω μέχρι το τέλος άλλης εβδομάδες θα υπάρχει ανάδοχος. Όπως ξέρατε έτσι προϋπολογισμός πέρασε από Δημοτικό Συμβούλιο στις 12. Εγκρίθηκε μπορώ να πω σε χρόνο ρεκόρ, μέσα σε πέντε, έξι εργάσιμες. Ήρθε το αίτημα από την υπηρεσία, έχουμε προχωρήσει και αύριο λήγει η προθεσμία υποβολής προσφορών, οπότε την άλλη εβδομάδα, φυσιολογικά τέλος της άλλης εβδομάδας θα έχουμε ανάδοχο.
Προμήθεια φαρμάκων και υγειονομικού υλικού. Πάλι έχει προβλεφθεί πόσο 14.191,67 ευρώ. Και εκεί περιμένουμε το αίτημα από την αρμόδια υπηρεσία για να προχωρήσουμε στη διαγωνιστική διαδικασία. Όπως ξέρετε ένας προϋπολογισμός δεν υλοποιείται μέχρι το τέλος του χρόνου, όπως ακριβώς ψηφίζονται. Και πέρυσι με τις στειρώσεις μπήκε συμπληρωματικό ποσό, αν θυμάμαι καλά κα Κονδύλη.
Εμείς δεσμευόμαστε και το λέω έτσι, εάν χρειαστούν χρήματα πέραν αυτών που έχουμε προβλέψει, υπό την προϋπόθεση και το βάζω σαν όρο έτσι. Αν συζητούμε για απευθείας αναθέσεις και είναι μέσα στο δικαίωμα του Δημάρχου, θα καλυφθούν. Αν συζητούμε όμως για διαγωνιστικές διαδικασίες που εμείς δεν έχουμε πρόβλημα να αυξήσουμε τους κωδικούς και το λέω αυτό και να πάμε σε ένα διαγωνισμό, κανένα πρόβλημα, αλλά ένας διαγωνισμός θα έπρεπε να έχετε υπόψη σας, θα έπρεπε να είχε προετοιμαστεί τουλάχιστον από το Σεπτέμβριο πέρσι, ούτως ώστε αρχές του χρόνου να είχαμε ανάδοχο.
Απλά λέω κάποια πράγματα. Οι συνάδελφοι που έχουν περάσει από τη συγκεκριμένη θέση καταλαβαίνουν πολύ καλά τι λέω. Μία απευθείας ανάθεση μπορεί να τελειώσει μέσα σε 15 με 20 μέρες. Ένας διαγωνισμός χωρίς ενστάσεις, φυσιολογικός, θα χρειαστεί να πάρει τέσσερις με πέντε πιθανό και παραπάνω μήνες. Αυτό θέλω να πω.
Εγώ για να προχωρήσω σε διαγωνισμό θα πρέπει να έχω και το αίτημα και πρέπει να έχω και μελέτη έτσι; Εν πάση περιπτώσει το ποσό το οποίο διαθέτει ο Δήμος αυτή τη στιγμή ετησίως, αν συμπεριλάβουμε και μισθοδοσία και κάποιες άλλες παροχές, από ότι βλέπετε τα ποσά που ανέφερα είναι 273.401 ευρώ. Ξεπερνούν τα 320 χιλιάρικα για να το πω πιο απλά, συνεπώς τουλάχιστον ας δεχθούμε ότι ο Δήμος ενδιαφέρεται για τα αδέσποτα».
Λεωνίδας Παππάς: Το θέμα των αδέσποτων είναι ένα θέμα πάρα πολύ ευαίσθητο
Ο Λεωνίδας Παππάς στην τοποθέτηση που έκανε για το θέμα των αδέσποτων και για το θέμα του δημοτικού κτηνιατρείου στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Ελευσίνας αναφέρθηκε σε τεράστιες δυσκολίες που υπήρξαν στο παρελθόν και ανέφερε το χαρακτηριστικό παράδειγμα του καταφυγίου, όπου όλα το σχέδιο ναυάγησε.
«Έχω τοποθετηθεί ξανά επί των θεμάτων και στο παρελθόν. Θα μου επιτρέψω όμως μέσα στο χρόνο να τα επαναλάβω. Θα ξεκινήσω καταρχήν από το θέμα του καταφυγίου. Γνωρίζουμε όλοι ότι ο νόμος είναι σαφέστατος και δεσμευτικότατος. Στην περιοχή μας δεν υφίσταται παρόμοιος χώρος σύμφωνα με το νόμο όπου μπορεί να αναγερθεί καταφύγιο σύμφωνα με τις προδιαγραφές που θέτει ο νόμος», σχολίασε ο κ. Παππάς και πρόσθεσε:
«Στο παρελθόν είχε γίνει μία προσπάθεια να γίνει κάτι διαδημοτικό με τους όμορους Δήμους Μεγάρων και Μάνδρας. Δυστυχώς, στις όποιες συναντήσεις κάναμε ναυάγησε το θέμα του δημοτικού κτηνιατρείου που έθεσε η κα Αθανασιάδη.
Δεν θα διαφωνήσουμε καθόλου στην ίδρυση του δημοτικού κτηνιατρείου. Θα θυμίσω όμως σε όλους και το ξέρετε και ο κ. Τσάμης το γνωρίζει πολύ καλά ότι μία τέτοια δομή θα είχε άλλα προβλήματα. Θα απαιτούσε μόνιμο προσωπικό. Το θέμα του χώρου είναι το τελευταίο και δεν το θέτω καθόλου. Θα απαιτούσε προσωπικό το οποίο, θα απαιτείτο να προσληφθεί και μιλάμε πάντα για μόνιμο προσωπικό.
Η έλλειψη όμως τέτοιας δομής έχει οδηγήσει στη σύναψη συμβάσεων. Αναφορικά με τα θέματα που έθεσες η κα Αθανασιάδη, δεν αμφιβάλλω και θα υπερθεματήσω. Θα θυμίσω όμως πράγμα το οποίο το έχω ξαναπεί. Το πρόβλημα στην πόλη μας είναι ότι λόγω ιδιομορφίας της πόλεως δεν μπορεί επ’ ουδενί να ελεγχθεί ο αριθμός των αδέσποτων ζώων.
Έχουμε πάρα μα πάρα πολλά εισερχόμενα ζώα, τα οποία δυστυχώς εγκαταλείπονται και μέσα στον αστικό ιστό της πόλεως, αλλά και στην περιφέρεια του Δήμου που θυμίζω γειτνιάζει με Δήμους που διαθέτουνε αγροτικές περιοχές. Βόρεια με το νομό Βοιωτίας, σε κάποιο σημείο, Δήμο Μάνδρας και Δήμο Μεγαρέων. Αυτό σημαίνει ότι εύκολα μπορεί να εγκαταλειφθούν ζώα.
Και θα κλείσω με το θέμα των τροφών. Πάντοτε καταβάλλεται προσπάθεια για να είναι οι πιστώσεις διαθέσιμες όσο μπορούνε περισσότερα και εδώ γνωρίζει πάρα πολύ καλά η κα Αθανασιάδη, διότι το είχαμε συζητήσει και είχαμε βγάλει και κλίμακα ημερήσια τροφών και λοιπά και λοιπά.
Ότι τροφή και να έρθει δεν επαρκεί δυστυχώς εκτός εάν προβούμε σε μία τέτοια σύμβαση, ούτως ώστε να είναι συνεχείς η ροή, αλλά πάλι νομίζω ότι αυτό δεν μπορούμε να το κάνουμε. Δεν διαφωνούμε καθόλου ότι το θέμα των αδέσποτων είναι ένα θέμα πάρα πολύ ευαίσθητο. Για αυτό και ο νομοθέτης το αντιμετωπίζει όπως το αντιμετωπίζει. Καταβλήθηκε στο παρελθόν μεγάλη προσπάθεια, προβλήματα υπήρχαν, το γνωρίζουμε, αλλά γινότανε προσπάθεια και μέσα από συμβάσεις του Δήμου και μέσα από εισφορές εθελοντών και μέσα πολλές φορές από χορηγίες επωνύμων και ανωνύμων».