ΙΩΑΝΝΗΣ ΗΛΙΑΣ: ΑΛΕΚΟ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ
To θέμα της ονοματοδοσίας της αίθουσας του Δημοτικού Συμβουλίου του Ασπροπύργου σε Αλέξανδρος Ηλίας έλαβε χώρα στην 3η τακτική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, πριν από την ειδική συνεδρίαση της λογοδοσίας. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ πως εδώ και αρκετό καιρό έχει συζητηθεί η συγκεκριμένη πρόταση ονοματοδοσίας και προχθές έγινε επιτέλους πραγματικότητα, ενώ θα πρέπει να σημειωθεί εδώ πως στην συνεδρίαση βρέθηκε πολύ κόσμος, ενώ το θέμα ψηφίστηκε ομόφωνα από το σύνολο του σώματος.
Αρχικά ο λόγος πήγε στο Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Δημήτρη Καγιά, ο οποίος διάβασε ένα βιογραφικό του Αλέξανδρου Ηλία για να μάθει και ο κόσμος ποιός ήταν ο εκλιπόν που θα τιμούσε με το όνομα του την αίθουσα του συμβουλίου.
«Ένα σύντομο βιογραφικό για τον εκλιπόν που τιμούμε σήμερα. Ο Αλέξανδρος Ηλίας γεννήθηκε στον Ασπρόπυργο το 1947. Υπήρξε σύζυγος της Αγγελικής Οικονόμου και πατέρας τριών παιδιών, της Σοφίας, του Γεωργίου και της Χριστίνας. Υπηρέτησε με συνέπεια και αίσθημα ευθύνης στην τοπική αυτοδιοίκηση, εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Ασπροπύργου κατά την περίοδο 1987-2002. Από το 1995 έως το 2002 διατέλεσε Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου επί οκτώ συναπτά έτη αποτελώντας το μακροβιότερο Πρόεδρο στην ιστορία του Δημοτικού Συμβουλίου Ασπρόπυργου», ανέφερε ο κ. Καγιάς και πρόσθεσε:
«Στην επαγγελματική του διαδρομή, εργάστηκε ως λογιστής και διατηρούσε λογιστικό γραφείο στον Ασπρόπυργο. Υπήρξε ενεργός και υπεύθυνος πολίτης με σταθερό προσανατολισμό στην ουσιαστική προσφορά προς την τοπική κοινωνία. Η παρουσία και η δράση του στο Δημοτικό Συμβούλιο χαρακτηρίστηκαν από αμεροληψία, ήθος, ευπρέπεια και πνεύμα συνεργασίας, στοιχεία που τους εξασφάλισαν το σεβασμό, τόσο των συναδέλφων του, όσο και των πολιτών. Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να πάρει το λόγο ο κ. Δήμαρχος».
ΙΩΑΝΝΗΣ ΗΛΙΑΣ: ΑΛΕΚΟ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ
Σε μία σύντομη ομιλία του ο Δήμαρχος Ασπροπύργου Ιωάννης Ηλίας αναφέρθηκε στην φιλία του με τον Αλέξανδρο Ηλία και τόνισε πως ο εκλιπών ήταν ένας άνθρωπος που προσέφερε τόσα στον Ασπρόπυργο και πως η πόλη δεν τον ξεχνά.
«Η σημερινή μέρα αποτελεί για εμένα μία ημέρα τιμής, συγκίνησης, μνήμης, αλλά και λύπης. Τιμής γιατί τιμούμε τον Αλέκο τον Ηλία, το φίλο, το συναγωνιστή και τον συνεργάτη.
Συγκίνησης γιατί δυστυχώς σε εμένα έλαχε αυτή η τιμή. Μνήμης γιατί θυμάμαι τα βράδια που περάσαμε σε αυτή την αίθουσα επί οκτώ συνεχή χρόνια.
Σε δύσκολες περιόδους. Βλέπω εδώ και την Έμυ την Τσίγκου, η οποία είμαστε οι δύο παλαιότεροι δημοτικοί σύμβουλοι αυτής της εποχής. Και βέβαια λύπης γιατί σήμερα δυστυχώς δεν είναι κοντά μας. Τώρα, τι μπορεί να πεις για τον Αλέκο τον Ηλία;
Ότι και να πεις θα είναι λίγα. Να μιλήσω για τον επιστήμονα; Να μιλήσω για τον οικογενειάρχη; Το δημοτικό σύμβουλο; Τον αθλητή; Να μιλήσω για την ακεραιότητά του; Για την εντιμότητά του, για την αμεροληψία του, για το ήθος του; Τι να πω για την ευπρέπειά του;
Απλά θέλω να πω Αλέκο σε ευχαριστώ για τη φιλία σου. Σε ευχαριστώ για τις συμβουλές σου. Σε ευχαριστώ για ότι πρόσφερες στην κοινή μας πορεία. Σε ευχαριστώ για τη συνεργασία σου. Δεν θα συνεχίσω να πω περισσότερα. Δεν θέλω να φορτώσω τη σημερινή βραδιά. Δεν θέλω να φορτώσω την οικογένειά του. Δεν θέλω να φορτώσω και εμένα προσωπικά, ούτε τους φίλους του, γιατί αυτή τη βραδιά τη χρωστάμε εμείς εδώ, ο Ασπρόπυργος, ο Δήμος μας στον Αλέκο τον Ηλία.
Εμείς σαν ελάχιστο φόρο τιμής προτείναμε στο Δημοτικό Συμβούλιο και έγινε από όλους αποδεκτό ομόφωνα από όλες τις παρατάξεις, να ονομαστεί η αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, Αίθουσα Αλέξανδρος Ηλίας. Η Αίθουσα στην οποία Αλέκο υπήρξες ο μακροβιότερος Πρόεδρος, προσφέροντας τις υπηρεσίες σου για οκτώ ολόκληρα χρόνια.
Ξεκινώντας έτσι να τιμούμε όλους εκείνους που έχουν υπηρετήσει στο παρελθόν από όποιο μετερίζι την πόλη μας και δεν βρίσκονται στη ζωή.
Θέλω να ευχαριστήσω για την παρουσία εδώ της οικογένειας. Την Αγγελική, τη Σοφία, τον Γιώργο, τη Χριστίνα, τον Τάσο και τον Τάκη και θέλω κάποιους από την οικογένεια αν θέλει να πει δύο λόγια».
Ο λόγος στην συνέχεια πήγε στην εκ των κορών του εκλιπόντος την Σοφία Ηλία, η οποία ευχαρίστησε το Δήμο για την τιμή που γίνεται και ευχήθηκε στους δύσκολους καιρούς που ζούμε η παρακαταθήκη αυτή να βοηθήσει αυτούς που ασχολούνται με τα κοινά.
«Μας τιμά, μας συγκινεί η απόφασή σας, το ομόφωνο της απόφασης σας. Κ. Δήμαρχε, κ. Πρόεδρε του Δημοτικού Συμβουλίου. Κυρίες και κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι. Δεν θα πω πολλά, ούτε εγώ θέλω να φορτιστώ, αλλά εκτιμούμε ιδιαίτερα την κίνηση αυτή. Ήταν σίγουρα είσαι επιδραστικός άνθρωπος. Θεωρώ ότι έχει αφήσει το στίγμα του και στο Δήμο. Θα μπορούσα να πω πάρα πολλές ιστορίες από τις πρώτες μου αναμνήσεις από εκλογικά κέντρα, να κοιμόμαστε σε καρέκλες ως μωρά και εγώ και ο αδερφός μου. Η Χριστίνα λίγο αργότερα. Θα ευχηθώ κάθε επιτυχία στο έργο του Δήμου.
Είναι πολύ σημαντικό το χρέος που έχετε όλοι σας στην παρούσα φάση και θα ευχηθώ επίσης να μπορούμε όλοι να λέμε ότι έχουμε μία καλή παρακαταθήκη και αφήσαμε το στίγμα μας. Ευχαριστούμε πολύ».
ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ
Ο λόγος στην συνέχεια δόθηκε στους επικεφαλής των παρατάξεων, οι οποίοι μίλησαν για το ποιόν του εκλιπόντα:
ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΙΔΗ: «Η σημερινή απόφαση έχει ως στόχο να τιμήσει τη θεσμική συνέχεια του Δήμου μας. Η αυτοδιοίκηση προχωρά μέσα από διαφορετικές εποχές, από διαφορετικούς ανθρώπους, όλοι όμως αποτελούμε ένα κομμάτι της κοινής μας διαδρομής. Η ονομασία της αίθουσας λειτουργεί ως σημείο μνήμης και σεβασμού προς την ιστορία του τόπου και με αυτό το πνεύμα ενότητας είμαστε θετικοί όλο το Δημοτικό Συμβούλιο και θεωρούμε ότι είναι χρέος μας να τιμούμε τους συναδέλφους μας και συμπολίτες μας που υπηρέτησαν και κατέθεσαν από την ψυχή τους για να βάλουν ένα λιθαράκι για το καλό του τόπου μας. Να έχει δύναμη η οικογένεια».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΥΛΩΝΑΣ: «Εγώ θέλω να σταθώ στο πρόσωπο του εκλιπόντος και να πω ότι η ανιδιοτελής προσφορά του ας γίνει παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας και για τους επόμενους από εμάς».
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΣΟΚΑΝΗΣ: «Καλησπέρα σας, ξέρετε τι γίνεται; Το μεγαλύτερο προνόμιο για έναν πολιτικό όσο και αν ο πατέρας σας, ή ο σύζυγός σας μπορεί να μην ονομαζόταν πολιτικός, γιατί ήταν άνθρωποι παλαιάς κοπής. Το μεγαλύτερο προνόμιο όμως για έναν πολιτικό είναι η αναγνώριση και από τους πολιτικούς αντιπάλους μέσα σε εισαγωγικά και νομίζω ότι ο κυρ Αλέκος αυτό το είχε κατακτήσει. Είναι από τους λίγους ανθρώπους στον Ασπρόπυργο που από όλο το πολιτικό φάσμα δεν μπορούσες να ακούσεις άσχημη κουβέντα, ή κακό λόγο.
Νομίζω ότι αυτό είναι η μεγαλύτερη παρακαταθήκη και για την πόλη μας ότι τέτοιοι άνθρωποι που έβαζαν ουσιαστικά βενζίνη στο αυτοκίνητό τους για να τρέξουν για τα προβλήματα της πόλης θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα και για εμάς τους νεότερους, αλλά και για τα παιδιά μας ότι έτσι θα πρέπει να είναι η ανιδιοτέλεια στους πολιτικούς. Έτσι θα πρέπει να είναι όλοι οι άνθρωποι γενικότερα, πόσο μάλλον οι πολιτικοί οι οποίοι εκλέγονται από τους ανθρώπους. Να είστε καλά, να είστε περήφανοι για τον πατέρα σας, το σύζυγό σας. Εμείς τουλάχιστον αποδεχόμαστε την παρακαταθήκη, γιατί θα συνεχίσουμε μπορεί από διαφορετικό πολιτικό ορίζοντα όμως σίγουρα με τον ίδιο κοινό παρανομαστή, της τιμιότητας και της αξιοπρέπειας να είστε καλά».
